Dębowiec to wieś położona w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim, w gminie Dębowiec, w historycznych granicach regionu Śląska Cieszyńskiego.
Pierwsze historyczne wzmianki o Dębowcu i okolicznych osadach pojawiły się już w XIII w. W 1349 r. król Kazimierz Wielki nadał Dębowcowi status „miasta królewskiego” i w XIV w. powstawały tutaj parafie należące do najstarszych w regionie.
Miłośnicy zabytków sakralnych powinni odwiedzić kościół św. Jakuba Apostoła w pobliskim Simoradzu. Neogotycki kościół kryje w swym wnętrzu kilka cennych zabytków sztuki sakralnej. W czasie prac remontowych na ścianach prezbiterium odkryto gotyckie i renesansowe polichromie, zachowały się również trzy kamienne płyty epitafijne z napisami w języku staromorawskim z XVII w. Ponieważ św. Jakub jest patronem pielgrzymów i turystów każdy 25. dzień miesiąca jest „Dniem Otwartych Drzwi” w simoradzkiej świątyni.
Rosną tu majestatyczne dęby, głównie w dolinie rzeki Knajki. W sumie w gminie jest zarejestrowanych 13 pomników przyrody. Do najcenniejszych okazów należy 6 dębów szypułkowych liczących po 300 lat, których obwody sięgają od 345 cm do 470 cm.
Część gminy wchodzi w obręb Doliny Górnej Wisły i Cieszyńskich Źródeł Tufowych – obszarów chronionych przyrodniczo.

Przez wieki Dębowiec był wsią szlachecką, nie dziwi więc, iż swoje włości miał tu  arcyksiążę Habsburg. Do końca I Wojny Światowej w jego właśnie posiadaniu znajdował się  Dwór. Owym majątkiem przez wiele lat zarządzał administrator.
Od  1921 r. prawo własności do Dębowca zostało zapisane na rzecz Państwa Polskiego. 
W 1925 roku arcyksiążę Fryderyk wytoczył Skarbowi Państwa proces o zwrot dóbr. Trwał on 5 lat i zakończył się całkowitym odrzuceniem roszczeń Fryderyka.

W tym też roku dobra Dębowca zostały przekształcone w Państwowe Gospodarstwo Rybne, należące do Przedsiębiorstwa Państwowego o nazwie „Polskie Stawy Państwowe” z siedzibą na zamku  w Cieszynie.

Ostatnim przedwojennym administratorem majątku był inż. Janusz Szczerbowski, zamieszkujący piętro dworu, parter zajmowały zaś biura. W tym samym czasie rządcą w gospodarstwie był Józef Biłko.

Od 1951 roku na terenie dawnego arcyksiążęcego dworu została utworzona Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna „Zgoda”. Jej siedzibą stał się dwór, którego pomieszczenia zaadaptowano na biura. Budynek w części użytkowany był również pre żłobek i ośrodek zdrowia.
W roku 2004 dwór stał się własnością prywatną Janiny Hrynek. 
Urzeczona niepowtarzalnym klimatem samego dworu jak i jego malowniczego otoczenia, odtworzyła jego pierwotny kształt nadając mu subtelny klimat, który nawiązuje do minionej epoki.
Nadana mu Nazwa Dwór Dębowiec ma wiązać już na zawsze dwór i jego historię z miejscowością Dębowiec, której pierwotna nazwa brzmiała Baumgarten.
Ślady historii można znaleźć również w dworskim ogrodzie, gdzie rosną 300-letnie drzewa a wśród nich Pomnik przyrody - dąb szypułkowy o obwodzie 420 cm
i wysokości 22 m.

 

W ramach pobytu w Dworze zapewniamy Państwu:
 

  • Możliwość zamówienia wyżywienia  

  • Monitorowany parking

  • Bezprzewodowy internet,

  • Windę i brak barier architektonicznych,

  • Łazienkę w każdym pokoju, 

  • Klimatyzowane pokoje na górnym piętrze,

  • Klimatyzację na sali bankietowej i kawiarni,

  • Niskotemperaturowe ogrzewanie ściennwspomagane bateriami słonecznymi

  • Salkę konferencyjną dla 15-20 osób,

  • Gabinet kosmetyczny i masażu,

  • Saunę w 3 wersjach: suchą, parową i infrared

  • Pokoje, różniące się między sobą umeblowaniem i stylem, wyposażone są w:

       * łazienki z prysznicami 

       * w niektórych pokojach suszarki do włosów                      

       * telewizory, 

       * telefony do kontaktu z recepcją        

  • Pokój z łazienką wyposażoną w dwuosobową wannę z hydromasażem

 

DWÓR DĘBOWIEC

DWORSKA HISTORIA
DWÓR WCZORAJ
I DZIŚ

<<Powrót

<<Powrót

<<Powrót

ZOBACZ WIĘCEJ

e-mail: recepcja@dwordebowiec.pl
    Tel.: +48 33 858 85 85

Działania podejmowane
w związku
z pandemią COVID-19